Jack’s Racing Day is het grootste gecombineerd auto-en-motor evenement van Europa. Tevens is het ook het grootste evenement op onze kalender. Tijdens dit weekend mochten wij ons in vier sessies laten zien, twee kwalificaties en twee races.
Op vrijdag de eerste kwalificatie met goed weer. Door het rubber van de auto’s en het zand van het Truckstar festival, dat een week daarvoor plaatsvond, was de baan niet in de beste staat voor ons motorrijders. Ik reed niet de tijden die ik wilde, maar kwam toch op een 9e tijd, waarvan vijf gastrijders.
Zaterdagochtend stond de tweede kwalificatie op de planning. Echter trokken de donkere wolken uit het zuiden over het circuit in Assen. Bij aanvang van onze sessie was het al flink aan het regenen en de baan was goed nat. Ondanks dat het onmogelijk was om te verbeteren zijn we toch gaan rijden om meters te maken. Ik reed de 2e tijd, maar uiteraard niet sneller dan Q1 en daarom mocht ik vanaf de 9e plek starten.
Zondag waren we vroeg aan de beurt. De eerste race begon met een zeer slechte start waardoor ik een paar plekken terugviel. Ik wist er een paar terug te pakken en kwam toen in gevecht met de rijder voor me. Tot op de laatste bocht was het spannend. Ik zette hem er nog naast bij het remmen, maar we moesten beide buiten de baan waardoor hij toch eerder over de streep kwam. Ik finishte 9e.
Middags was dan race 2 waarbij ik al een betere start had. Ik was sneller dan de gastrijder voor mij en wist hem uiteindelijk ook in te halen. Daarna kwam ik weer met dezelfde rijder als uit race 1 in gevecht. Dit keer een nog hardere strijd die ronde na ronde duurde. Toen ik in de laatste ronde als eerste bij de laatste bocht aan kwam probeerde hij mij nog in te halen. Het was een kansloze actie en reed mij daarom hard van de motor. Beide niet gefinisht.
Hoewel hij oké was had ik wat meer last van de crash. Ik had m’n schouder uit de kom en erg veel pijn aan mijn voet. Nadat ik bij het medisch centrum op het circuit was geweest werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis. Hier werd mijn voet in het gips gedaan. Mijn gedachten gingen gelijk naar de volgende wedstrijd. Kan ik wel rijden met die voet en kan het eigenlijk wel met die schouder? Nu negen dagen later is het gips er weer af. De pijn in m’n schouder is ook al een heel eind weg en ik kan alweer redelijk goed lopen. Uiteindelijk lijkt het allemaal mee te vallen en ga ik er alles aan doen ook om in het weekend van 1-3 september, over minder dan twee weken, aan de start te staan in Colmarberg, Luxemburg.